Ga naar de inhoud
  • Ademcheck
  • Breathe & Reconnect
  • Mijn verhaal
  • Ademcheck
  • Breathe & Reconnect
  • Mijn verhaal
neem contact op
  • Ademcirkels
  • Groepstraining Breathe & Reconnect
  • Individuele Ademcoaching
  • Workshop stress ontrafeld
  • Mijn verhaal
  • Gratis starten
    • Adem Oefeningen
    • Test Jezelf
  • Blog
  • Contact
  • Ademcirkels
  • Groepstraining Breathe & Reconnect
  • Individuele Ademcoaching
  • Workshop stress ontrafeld
  • Mijn verhaal
  • Gratis starten
    • Adem Oefeningen
    • Test Jezelf
  • Blog
  • Contact
plan een kennismaking
Instagram Linkedin

Wanneer je lichaam probeert te vertragen

Ons lichaam communiceert op een ongelooflijke manier met ons. Helaas is de meesten van ons nooit geleerd hoe we écht moeten luisteren.

Volg mij op Instagram

Een paar dingen waar ik inmiddels behoorlijk stell Een paar dingen waar ik inmiddels behoorlijk stellig over ben en die ik steeds weer terug zie komen 🧐
Afgelopen dinsdag zat ik bij een ouderavond over i Afgelopen dinsdag zat ik bij een ouderavond over in verbinding blijven met je puber.

En op een gegeven moment dacht ik: dit gaat eigenlijk net zo goed over ons als ouders.

Een moeder kreeg bijvoorbeeld een filmpje van school waarop haar zoon iets deed wat echt niet door de beugel kon.

Ze schrok. Werd boos. En ging vanuit die emotie het gesprek met hem aan.

Heel begrijpelijk.

Alleen was er daardoor eigenlijk geen ruimte meer om te horen wat haar zoon te vertellen had.

En dát bleef bij mij hangen.

Want voordat je überhaupt een gesprek met iemand aangaat, kan er in jou al van alles gebeurd zijn.

Je bent geraakt.
Boos.
Bang.
Geïrriteerd.
Je hebt misschien al bedacht wat de ander heeft gedaan of bedoeld.

Oftewel: er is al lang op een van jouw rode knoppen gedrukt.

En hoe moeilijk is het dan om nog écht te luisteren?

Voor mij zit daar een belangrijk deel van verbinding met jezelf.

Dat je jouw rode knoppen kent en steeds eerder voelt: hé, hier gebeurt iets met mij.

Want hoe beter ik mezelf kan blijven voelen op zo’n moment, hoe meer ruimte er overblijft om óók de ander te blijven zien.

En ineens dacht ik tijdens die ouderavond:

dit is dus precies waarom ik Breathe & Reconnect ooit zo heb genoemd.

Vrijdag 9 oktober start de nieuwe training.
“Wacht… jij gaat eerder naar bed dan je kinderen?” “Wacht… jij gaat eerder naar bed dan je kinderen?”

Haar ogen werden groot toen ik het zei.

Toegeven aan haar vermoeidheid lukte haar al tijden niet. Het verlangen om gewoon eens op tijd naar bed te gaan was er absoluut, maar haar kinderen gingen steeds later naar bed.

En die overtuiging zat diep:

Als moeder ga je toch niet eerder naar bed dan je kinderen?

Totdat ik vertelde dat ik dat regelmatig wél doe.

Dat ik soms gewoon om 21.00 uur naar boven ga, mijn avondritueel begin, om 21.30 uur met mijn boek in bed lig en rond 22.00 uur het licht uitdoe.

Ook als mijn kinderen nog wakker zijn.

Ze keek me echt ongelovig aan.

Alsof het idee dat je als moeder gewoon naar bed kunt gaan omdat jíj moe bent, nooit bij haar was opgekomen.

Terwijl ik daar zelf heel simpel naar kijk: als ik slaap nodig heb, ga ik slapen. En daar heeft uiteindelijk het hele gezin iets aan.

Want de volgende ochtend sta ik uitgerust op, heb ik energie, knuffel ik mijn kinderen en breng ik ze met een heel ander gevoel naar school.

Inmiddels gaat zij ook regelmatig eerder naar bed dan haar kinderen.

En misschien lijkt dat iets kleins.

Maar het raakte precies aan iets wat ik bij zoveel vrouwen zie.

Hoe makkelijk we onszelf ergens onderaan het lijstje zetten zonder dat we het zelf nog doorhebben. Omdat het zo hoort. Omdat we het altijd zo hebben gedaan. Omdat we een bepaald beeld hebben van wat een goede moeder of partner doet.

Dus blijven we nog even op terwijl we doodmoe zijn. Zorgen we eerst voor iedereen voordat we bedenken wat we zelf nodig hebben. Passen we ons aan. Gaan we door.

En ondertussen zeggen we dat we best goed voor onszelf zorgen.

We gaan naar yoga. Boeken een massage. Doen ademwerk. Plannen een avond met vriendinnen.

Maar jezelf serieus nemen zit juist óók in dit soort dagelijkse keuzes.

Luisteren als je lichaam zegt dat het moe is.
Ruimte innemen voor wat jij nodig hebt.
En soms gewoon om 21.00 uur naar boven gaan terwijl de rest nog beneden zit.

Zij dacht dat ze daarmee voor zichzelf koos.

Uiteindelijk bleek ze er ook een veel leukere, uitgeruste moeder van te worden.

Misschien is voor jezelf kiezen veel minder egoïstisch dan we hebben geleerd.
Misschien is het mijn Type A personality, maar ik Misschien is het mijn Type A personality, maar ik word dus zenuwachtig van het idee dat ik vanavond ga sporten.

Niet omdat ik vanavond ga sporten.

Omdat het pas vanavond komt.

Omdat ik het nog niet kan afvinken.
Omdat het de hele dag ergens in mijn nek hijgt.
En omdat daarmee mijn moment voor mezelf, voor mijn lijf en om mijn hoofd leeg te maken, ineens het sluitstuk van mijn dag is.

En dat zette me aan het denken over mijn non-negotiables.

De dingen waarvan ik inmiddels weet: als ik ze belangrijk vind, moet ik ze ook belangrijk máken.

Niet ergens aan het einde van de dag, als het werk gedaan is, de kinderen hebben wat ze nodig hebben en alle andere vinkjes gezet zijn.

Dus sporten doe ik het liefst in de ochtend.

Net als mijn wandeling.
Mijn ontbijt.
Even rustig koffie drinken.
Tien minuten op mijn mat.

Niet omdat mijn dag anders mislukt.

Omdat ik mezelf niet meer standaard als laatste wil inplannen.

Misschien is dát wel een van mijn belangrijkste non-negotiables:

wat mij goed doet, krijgt een plek in mijn dag vóórdat de rest van de wereld ermee aan de haal gaat.
Ik dacht dat mijn drive gewoon bij mij hoorde. Tot Ik dacht dat mijn drive gewoon bij mij hoorde. Tot ik me begon af te vragen van wie ik had geleerd dat stilstaan geen optie was.

Ik kwam laatst de kenmerken van een Type A-persoonlijkheid tegen.

Doelgericht.
Hoge eisen aan jezelf stellen.
Altijd bezig met de volgende stap.
Ongeduldig als dingen te langzaam gaan.
Graag controle houden.
Efficiënt willen zijn.
Moeite hebben met écht niets doen.
En zelfs van ontspannen soms weer een project maken.

Check. Check. Check. 😅

Ik herkende mezelf er volledig in.

En misschien is dat ook wel grappig als je mij nu kent als ademcoach en mij veel hoort praten over voelen, vertragen, grenzen, herstel en luisteren naar je lichaam.

Want dat is bepaald niet hoe ik van nature door het leven ging.

Ik was vooral heel goed in doorgaan.

Verantwoordelijkheid nemen. Hard werken. Niet zeuren. Dingen zelf oplossen. De lat hoog leggen. En als iets niet lukte, gewoon nóg wat harder mijn best doen.

Het heeft me ook veel gebracht.

Maar ergens onderweg was ik zo gewend geraakt aan doorgaan, dat ik nauwelijks meer doorhad wanneer mijn lichaam iets anders aangaf.

Tot ik fysieke klachten kreeg en doorgaan uiteindelijk geen antwoord meer was.

Ik moest leren wat voor mij misschien wel veel moeilijker was: vertragen. Voelen. Terugschakelen. Grenzen serieus nemen. En vervolgens ook handelen naar wat ik voelde.

En precies daar is uiteindelijk het werk ontstaan dat ik nu doe.

Nog steeds schiet ik regelmatig naar mijn Type A-kant. Die drive zit in mij en ik zou haar ook helemaal niet kwijt willen. Ze maakt me ambitieus, nieuwsgierig en daadkrachtig en heeft me ontzettend veel gebracht.

Alleen ken ik inmiddels meer dan één versnelling.

Ik kan gas geven én terugschakelen. Ik herken eerder wanneer ik mezelf voorbijloop. En ik weet dat een grens voelen weinig verandert als ik er vervolgens weer overheen ga.

Misschien is dat voor mij wel de essentie van lichaamsbewustzijn: jezelf goed genoeg kennen en voelen om te kunnen kiezen hoe je handelt.

En soms vraag ik me af hoeveel van mijn ‘persoonlijkheid’ werkelijk persoonlijkheid is.

En hoeveel ik ooit heb geleerd.

Herken jij jezelf hierin?

Ben jij meer Type A of Type B? 👇

Ademwerk en lichaamsgerichte coaching voor vrouwen die verlangen naar rust in hun hoofd en ruimte in hun leven.

Instagram Linkedin Envelope

Handige links

  • Ademcheck
  • Ademcirkels
  • Breathe & Reconnect
  • Over Maartje
  • Gratis ademoefening
  • Blogs

bedrijfsgegevens

  • Zuiderpark 24
  • 5251 WC Vlijmen
  • 0651527050
  • contact@maartjevanewijk.nl
  • KVK: 84426667
  • All Rights Reserved 2026 © Maartje van Ewijk.
  • Privacy Policy
  • Algemene voorwaarden
  • Site credit
  • Contra-Indiacties bij ademwerk
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze site zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van deze site, gaan we ervan uit dat je ermee instemt.